Over de wijk / Geschiedenis

Zijn naam dankt Zwijnaarde aan de Schelde: het Oud-Dietse ‘suin’ of ‘zuin’ stond voor zwin, dat kreek, waterloop of moerassige grond betekent.

De oudste vermelding van Zwijnaarde dateert van de 12de eeuw. Wellicht ging het oorspronkelijk om een 11de-eeuws adellijk hof dat door de familie Van Zwijnaarde in leen gehouden werd van de graven van Vlaanderen. Op het hof stond een kapel, de voorloper van de Sint-Niklaaskerk.

Rond het centrum bestond Zwijnaarde tot in het midden van de 20ste eeuw uit kasteelsites, omringd door een open ruraal landschap. Die kastelen zijn nog steeds beeldbepalend voor de omgeving.

Na de Tweede Wereldoorlog werd een aantal kasteeldomeinen verkaveld. Zo ontstonden de woonkern Maaltemeers en het Rijvisschepark.
Ook elders in Zwijnaarde kwam er in de tweede helft van de 20ste eeuw nieuwe bebouwing.

In de tweede helft van  de vorige eeuw werden tevens drie belangrijke nieuwe verkeerswegen aangelegd: de E5 (nu E40), de Ringvaart en de E17. Ook de bedrijvigheid in Zwijnaarde kende in die periode een uitbreiding, met het ontstaan van het industriegebied tussen de Heerweg-Noord en de Schelde en de ontwikkelingen aan de Tramstraat.