Het afsluiten van een huurovereenkomst is een zeer belangrijk moment: het brengt - soms jarenlange - rechten en plichten met zich mee voor de verschillende partijen. Als het goed bestemd is als hoofdverblijfplaats van de huurder, wordt de huurovereenkomst bepaald door de regels van de woninghuurwet (van 13 april 1997).
Deze wet is dus niet van toepassing op handelshuurovereenkomsten, pachtcontracten en huurcontracten die betrekking hebben op kantoren, tweede verblijfplaatsen, garages.

Er werd een evenwicht gezocht tussen de bescherming van de huurder - zijn woonzekerheid - en de belangen van de verhuurder - een redelijk rendement en een behoorlijk onderhoud van de verhuurde woning.

De Woninghuurwet bestaat deels uit dwingende en deels uit aanvullende bepalingen. De dwingende bepalingen zijn bepalingen waarvan de huurder en de verhuurder binnen de huurovereenkomst nooit kunnen afwijken. De aanvullende bepalingen zijn bepalingen waarvan ze wel kunnen afwijken, namelijk als ze die afwijking vastleggen in een schriftelijke huurovereenkomst.

De aanvullende bepalingen zijn steeds van toepassing op de mondelinge overeenkomsten én indien het tegenovergestelde niet wordt voorzien in de schriftelijke overeenkomsten.