Vanaf de 11de eeuw kende de Leie 'tusschen brugghen' een drukke havenactiviteit. De plaats was toen vooral bekend voor de aanvoer van graan uit Artesië (Noord-Frankrijk).

Daar Gent het graanstapelrecht bezat, moest alle invoer van graan in het graafschap Vlaanderen via Gent gebeuren. Kooplieden waren verplicht om een welbepaalde hoeveelheid van hun granen naar de stapelplaats te brengen.

Pas nadat het graan er een tweetal weken had gelegen mocht de eigenaar het op de Gentse markt verkopen. Verschillende panden herinneren sterk aan die activiteiten en weerspiegelen de bloei van de Gentse ambachten en neringen.

In de loop van de 18de en de 19de eeuw zijn de meeste huizen verbouwd of aangepast, waarbij hun oorspronkelijk karakter verloren ging.

Met het oog op de Wereldtentoonstelling van 1913 werden de historische panden grondig gerestaureerd, maar niet altijd met de nodige aandacht voor hun authenticiteit.